Ik weet hoe het is om door te gaan. Om verantwoordelijk te zijn. Om te functioneren terwijl je voelt dat het niet meer klopt.
15 jaar heb ik dat gedaan. In de bank. In het onderwijs. In leiderschapsrollen. Ik was de betrouwbare. De verantwoordelijke. Degene die het overzicht bewaakte en de boel draaiende hield.
En ik was moe. Niet van het werk. Van het dragen.
Die zin heb ik niet uit een boek. Die heb ik geleefd. En ik weet nu dat de kracht die mij overeind hield, dezelfde kracht was die mij uitputte. Ik deed het onbewust. Op de automatische piloot. Omdat ik niet beter wist.
Tot ik beter wist.
Ik werk niet met je hoofd maar met je lijf. Niet met advies maar met vragen. Niet met strategie maar met waarheid.
Ik help je zenuwstelsel vertragen zodat je kunt voelen wat je de hele dag probeert te overstemmen.
Ik stel de vraag die je jezelf niet durft te stellen. Niet om je te breken. Maar omdat ik weet dat het antwoord er al is. Bij jou.
Ik geloof dat de meeste vrouwen met verantwoordelijkheid geen nieuw plan nodig hebben. Geen nieuwe strategie. Geen volgende cursus.
Ze hebben een spiegel nodig. Iemand die laat zien wat ze niet willen zien. En de ruimte om te kiezen wat ze allang weten.
Dat is wat ik doe. Met IK BEN.